Mireille en Charles

9 oktober 2011

2011-10-10T17:49:00.001-04:00

Inmiddels zijn we weer veilig thuis. We vertrokken op zaterdag 8 oktober in Los Angeles en kwamen op zondag 9 oktober in Amsterdam aan. Ook dit jaar hadden we voor de terugreis de comfort stoelen geboekt, waarbij je wat extra zitruimte hebt en de rugleuning verder naar achter kan. Helaas heeft dit niet kunnen bijdragen tot het slapen op de terugvlucht. Beide helaas maar 1 uurtje geslapen. Hopelijk hebben we de komende week niet zoveel last van een jetlag, afwachten maar.
Gedurende de afgelopen 4 weken hebben we in totaal 2.871 miles
(= 4.620 kilometer) gereden.

7 oktober 2011

2011-10-08T00:34:00.001-04:00

Vandaag uitchecken en op weg naar Los Angeles.
Zodra we in de buurt van Los Angeles komen, is het gelijk weer ontzettend druk en zien we weer volop files. Zelf staan we er ook een aantal keer in. Doet ons denken aan de eerste dag van onze vakantie.

Morgen de auto weer terugbrengen naar de verhuur (dat is hier 5 minuten vandaan) en hopen dat we daar snel klaar zijn i.v.m. de deuk in de auto.

Met andere woorden, het zit er weer bijna op.

Afstand: 289 miles (= 465 kilometer)
Temperatuur: 23 graden
Hotel: Wingate, Los Angeles

4 t/m 6 oktober 2011

2011-10-08T00:20:00.001-04:00

Deze 3 dagen hebben we niet veel gedaan. Lekker uitgeslapen, gelezen, gegamed, tv-gekeken, geshopt, gegeten en gewandeld over de Strip.
Sinds dinsdag is het weer omgeslagen en zijn er veel onweersbuien over de stad getrokken. Veel nattigheid en de temperatuur is enorm gedaald. Was het dinsdag nog 31 graden, de laatste 3 dagen was het tussen de 17 en 21 graden. En ‘s avonds daalde de temperatuur zelfs tot 10 graden. Niet echt een woestijntemperatuurtje.
Hieronder een paar foto’s van wat we o.a. gezien en gedaan hebben.

In hotel New York-New York staat dit vrijheidsbeeld, helemaal gemaakt van Yelly Beans.

Verder is de inrichting van het hotel/casino/winkels helemaal in
New York stijl.

In het shopping center van de Cosmopolitan staan pilaren van ijs. Ze worden verlicht, steeds wisselend van kleur.

In de M&M’s winkel verkopen ze naast heel veel souvenirs ook gewoon losse M&M’s, in zoveel kleuren hebben wij ze in Nederland nog nooit gezien.

In de Venetian ligt het shopping center op de 2e verdieping. En hier hebben ze gewoon de kanalen van Venetië nagebouwd en kun je zelfs in een gondel een tochtje maken.

In Palazzo (onderdeel van de Venitian) hebben ze zelfs een waterval.

In het oude centrum is het Neon-museum. In Fremont Street staan allemaal oude neon’s tentoongesteld. Deze is uit 1956.

Onderweg een bekertje drinken halen voor $ 0,85 (= € 0,64).
En ach, wat is nou 44 oz ???? …… ehh…… 1,3 liter om precies te zijn.
Beetje doordrinken hoor !!!!

Op de Strip, vlak bij de Coca-Cola winkel vind je deze grote muurreclame.

En natuurlijk shoppen bij Coca-Cola.

De kerstornamenten hangen allemaal al uitgestald.

Afstand: 72 miles (= 116 kilometer)
Temperatuur: 17-22 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

3 oktober 2011

2011-10-04T21:03:00.001-04:00

Vandaag zijn we van kamer verwisseld. De kamer die we afgelopen nacht hadden, had uitzicht op de de bergen en de woonwijken van Las Vegas.
Rond 10 uur heb ik gebeld met het verzoek om een kamer met een kingsize bed, zoals gisteren bij het inchecken was toegezegd. Om ongeveer half 4 hebben we de sleutel van onze nieuwe kamer opgehaald en zijn toen gelijk onze bagage gaan verhuizen. Wauw, we hebben nu een kamer gekregen met uitzicht op de Strip op de 30e verdieping. We kijken precies op de Eifeltoren van hotel Paris (onze buren) en de fonteinen van Bellagio (aan de overkant). Normaal zijn deze kamers met een aardige toeslag, maar waarschijnlijk hadden ze op dat moment niets anders.
Er is echter wel 1 probleem, de douchekop lekt. Er loopt een straaltje water uit, wat je op de grond hoort kletteren. Een hinderlijk geluid, vooral natuurlijk ‘s nachts als het verder stil is. We hebben daarover gebeld en er zou gelijk iemand gestuurd worden om dit te repareren.
Als we om 19.00 uur terug komen op onze kamer, blijkt er nog niemand geweest te zijn. Daarop weer gebeld en vervolgens stond er binnen 5 minuten een onderhoudsman voor de deur. Blijkt dat de klacht bekend is en dat er iets in de kraan vervangen moet worden. Dat kunnen ze alleen maar na 00.00 uur doen, omdat dan het water er tijdelijk vanaf moet. Dus reparatie zal moeten wachten tot na ons uitchecken op donderdag. Tja, daar zijn wij natuurlijk niet mee geholpen, dus met behulp van de onderhoudsmonteur bellen voor wederom wisseling van de kamer. Ojee, daar gaat misschien ons mooie uitzicht.
Maar nee hoor, we hebben mazzel. We zitten nu op de 26e verdieping, maar nog dichter naar Paris en Bellagio toe. En daardoor hebben we nog beter uitzicht op de Strip.

Vandaag zijn er ook behoorlijk wat onweersbuien in de regio geweest en ook ‘s avonds als we op de Strip lopen stippelt het nog. Overdag is het nog behoorlijk warm, maar na al die buien is het behoorlijk afgekoeld. De voorspelling is dan ook dat het de komende dagen behoorlijk koel en nat zal zijn. Afwachten maar.

Afstand: 13 miles (= 21 kilometer)
Temperatuur: 31 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

Hoera, Sonja is jarig !

2011-10-04T01:03:00.001-04:00

Er is er een jarig, hoera hoera !!!

Lieve Sonja,
Gefeliciteerd met je 62^e verjaardag.

Dikke knuffel en kus
van Charles en Mireille

2 oktober 2011

2011-10-04T01:00:00.001-04:00

Vandaag verlaten we ons hotel in Henderson en hebben we voor de komende 4 nachten een kamer geboekt in Planet Hollywood op de strip.
Vandaag gaan we naar Valley of Fire State Park, wat ten noorden van Las Vegas ligt. We besluiten niet over de highway te gaan, maar via “Lake Mead National Recreation Park”.

Er loopt 1 doorgaande weg door het park, met diverse aftakkingen naar het meer toe. Daar kun je o.a. kamperen en je boot te water laten. De doorgaande weg ligt niet vlak langs het meer, dus daar zien we onderweg niet zoveel van. Wel hebben we mooie uitzichten op diverse rotsformaties in diverse kleuren.

Na ongeveer anderhalf uur rijden komen we aan in “Valley of Fire State Park”.

Jammer genoeg hebben we in dit park diverse malen in een dipje gezeten……

We hebben ook nog diverse dieren gezien.
Er liepen heel wat ground squirrels (grondeekhoorn) rond.
Waarvan deze lekker ligt af te koelen op de stenen in de schaduw.

Een groepje kwartels, waar dit er 2 van zijn.

En 1 roadrunner, die constant de eekhoorntjes achterna zat.

Bij aankomst in het hotel bleek dat er dat moment geen kamers beschikbaar waren met 1 kingsize bed, behalve 1 direct naast de liften. Verder waren er alleen nog maar kamers met 2 queensize bedden (deze zijn smaller dan een kingsize bed). We hebben er voor gekozen de eerste nacht in een kamer met 2 bedden te overnachten en morgenochtend kunnen we een kamer regelen met een kingsize bed.

Afstand: 156 miles (= 251 kilometer)
Temperatuur: 34 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

Hoera, Celine is jarig !

2011-10-02T02:14:00.001-04:00

Er is er één jarig hoera hoera !!!

Lieve Celine,

Gefeliciteerd met je 13e verjaardag.

Veel liefs en een dikke kus
van oom Charles en tante Mireille

1 oktober 2011

2011-10-02T01:32:00.001-04:00

Vandaag eerst lekker niets doen. Om ongeveer half 10 gaan we beneden ontbijten. Daarna bleven we op onze kamer. Het blog weer bijwerken en een wasje draaien.

s’Middags zij we naar antique mall’s en een paar winkels geweest.

Onderweg kwamen we nog een leuk gebouw tegen, het is het “Lou Ruvo Center for Brain Health”, een centrum voor behandeling en onderzoek van diverse hersen aandoeningen.

Afstand: 36 miles (= 58 kilometer)
Temperatuur: 35 graden
Hotel: Wingate, Henderson (NV)

30 september 2011

2011-10-01T15:50:00.001-04:00

Na een heerlijk ontbijt in de Bed & Breakfast gaan we naar “Cathedral George State Park”. Dit is niet zo’n groot park, ongeveer 7 km².

De rotsformaties bestaan uit kleiaarde van vulkanische oorsprong. Het gesteente is erg zacht, door wind-, vorst- en watererosie zijn de unieke vormen ontstaan.

Na dit park bezocht te hebben, gaan we weer een stuk rijden (ongeveer 2,5 uur). Dit keer richting het zuiden, naar Las Vegas. Onderweg komen we nog regelmatig dit bord tegen. Iedere keer als we dit bord zagen, deed dit ons denken aan een dansende stier.

Maar toen we er eindelijk een keertje 1 vlak langs de weg zagen staan, hadden we niet echt het idee dat hij stond te dansen. Toch wel jammer hoor.

De komende 2 nachten slapen we nog niet in een hotel langs de Strip. Het is weekend en dan zijn de tarieven helemaal torenhoog.
We hebben met onze overnachtingen bij Wyndham inmiddels zoveel rewards (punten) gespaard, dat we 2 nachten gratis in het Wingate by Wyndham Hotel in Henderson kunnen verblijven. Dat bespaard ons lekker 2x $99, welke we de komende dagen kunnen gaan vergokken.

Afstand: 214 miles (344 = kilometer)
Temperatuur: 37 graden
Hotel: Wingate, Henderson (NV)

29 september 2011

2011-10-01T15:15:00.001-04:00

Bij ons hotel stonden bomen met daar onder hele grote dennen-appels. Charles heeft zijn iPhone erbij gelegd, zodat je kunt zien hoe groot ze zijn.

Vandaag doen we maar 1 dingen en dat is rijden. We rijden vandaag richting het oosten, dwars door Nervada. En onderweg is eerlijk gezegd niet veel te zien, buiten de weg, bergen en zand. Dorpjes komen we nagenoeg niets tegen. En de enkele die we doorkruisen stellen niet veel voor. En op sommige stukken komen we haast geen andere weggebruikers tegen. Dat moet was kosten, al dat asfalt voor zo weinig auto’s.

Een gedeelte van de route hebben we gereden over highway 375, ook wel de “Extraterrestrial Highway” (de E.T. Highway) genoemd.
Langs deze weg ligt “Area 51”, een topgeheime militaire basis van de Amerikaanse luchtmacht. De basis is in het verleden door ufo-aanhangers vaak genoemd als locatie waar de overheid buitenaardse intelligente wezens verborgen zou houden. Daarnaast hebben veel reizigers UFO’s gezien langs deze route. Dit zorgde ervoor dat in 1996 de weg officieel werd omgedoopt tot Extraterestrial Highway.

Wij hebben onderweg geen ufo’s of buitenaardse wezens gezien. Alhoewel…… ziet deze zandberg er niet erg verdacht uit?? Wij vermoeden dat daaronder een ufo geparkeerd staat. Maar ja, bewijs hiervoor hebben we natuurlijk niet.

Vanavond slapen we in de Pine Tree Inn, een bed & breakfast in Pacana, een klein plaatsje in het zuidoosten van Nervada.

Afstand: 364 miles (= 586 kilometer)
Temperatuur: 34 graden
Hotel: Pine Tree Inn Bed & Breakfast, Pacana (NV)

28 september 2011

2011-10-01T14:26:00.001-04:00

Vandaag gaan we weer richting het zuiden.
Eerst passeren we Monitor Pass op 8.314 feet (= 2.534 meter).

Vervolgens brengen we een bezoek aan Bodie, een spookstad in de Sierra Nervada. In 1859 werd hier goud gevonden. Toen in 1876 een winstgevende goudlaag werd gevonden, werd het geïsoleerde mijnkamp een snel groeiend Wild-West plaatsje met ruim 10.000 inwoners. Vandaag de dag is Bodie het meest authentieke spookstadje van het westen. In 1932 verwoestte een brand een groot deel van het stadje, waardoor er nu nog maar 5% staat. Tegenwoordig is het State Park, waarbij de gebouwen worden behouden, maar niet gerenoveerd.

Ongeveer 30 miles verder naar het zuiden ligt Mono Lake.
Mono Lake bestaat ongeveer 1 miljoen jaar en heeft nooit een afvoer gehad. Gedurende duizenden jaren zijn mineralen en sedimenten het meer ingespoeld met water van de Sierra bergen en is water verdampt uit het meer. Daardoor is het water zeer zout, zelfs 2x zo zuid als de oceaan.

De “tufa” toren formaties worden gevormd wanneer calcium-houdende waterbronnen opborrelen door het meerwater dat rijk is aan carbonaten. Menging van deze waters heeft de vorming van calcium carbonaat tot gevolg, een kalksteen neerslag die de tufa structuren vormt.

Hoewel er geen vis kan leven in Mono Lake, zit het toch vol leven. Pekel-garnalen en alkali vliegen hebben zich aangepast aan het zoute en alkaline water en vermeerderen zich met triljoenen. Ze dienen als voedsel voor miljoenen trek- en watervolgels die het meer jaarlijks aandoen.

Vliegjes happen

Afstand: 193 miles (= 311 kilometer)
Temperatuur: 27 graden
Hotel: Mammoth Creek Inn, Mammoth Lakes

27 september 2011

2011-09-30T00:42:00.001-04:00

Vandaag een lekker rustig dagje. We gaan pas om 12 uur op pad, om eerste lekker te brunchen bij IHOP. Daarna gaan we een rondje Lake Tahoe maken, welke 73 miles (= 117 kilometer) bedraagt.
Lake Tahoe ligt in de Sierra Nevada op grens van California en Nervada.

Het meer is 35 km lang en 19 km breed. Het ligt op een hoogte van 1.898 meter.

Afstand: 74 miles (= 119 kilometer)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Quality Inn, South Lake Tahoe

26 september 2011

2011-09-29T01:41:00.001-04:00

Het was de bedoeling dat we vandaag naar het State Capitol zouden gaan voor een rondleiding. Onderweg daar naartoe vroegen we ons af of we dit eigenlijk wel interessant zouden vinden. Wat weten wij nou van de Californische politiek en politici af. Niet veel dus en we besluiten maar van de rondleiding af te zien.

Verder staan vandaag 2 mijnen op de planning.
De eerste mijn is de “Sutter Gold Mine” in Sutter Creek, een oude goudmijn. Ondanks dat in de folder staat dat hij van april t/m september elke dag geopend is, staat er bij de weg richting de mijn dat deze vandaag gesloten is.
We rijden daarom gelijk maar door naar de 2e mijn, de “Black Chasm Cavern” in Volcano. In deze mijn krijgen we een 50 minuten durende wandeltour door de mijn, welke pas sinds 2000 toegankelijk is voor het publiek.

Om in South Lake Tahoe te komen moeten we de Sierra Nevada over, een bergketen van 650 kilometer lengte in het westen van de VS, waarvan het grootste gedeelte in California ligt. We rijden hiervoor over de Carson pass, welke zich op 8.650 feet (= 2,637 meter) hoogte bevindt.

Helaas zijn ze op meerdere plaatsen op onze route bezig met wegwerkzaamheden, waarbij soms maar 1 weghelft te gebruiken is. Daardoor staan we meerder keren heel lang te wachten voordat we weer verder kunnen.

Afstand: 151 miles (= 243 kilometer)
Temperatuur: 26 graden
Hotel: Super 8, South Lake Tahoe

25 september 2011

2011-09-29T01:35:00.001-04:00

Vandaag zijn we naar Old Sacramento geweest. Dit is het Sacramento, zoals het er uitzag rond 1870. Inmiddels is het volledig gerestaureerd en benoemd tot State Historic Park. Er zijn diverse attracties te vinden.

Een daarvan is de “Old Sacramento Underground Tour”.
Tijdens de Gold Rush in 1848 groeit de stad van 300 inwoners naar ongeveer 7.000 inwoners. Goudzoekers van over de gehele wereld komen dan naar Sacramento. Vanaf 1850 krijgt de nieuwe stad regelmatig te maken met verwoestende overstromingen, waarbij de gehele stad soms weken onder water stond. De bewoners trokken dan tijdelijk naar hogere gronden.
In 1862 begint men met een groots project om de stad enkele meters op te hogen. Echter niet door alles af te breken, de grond op te hogen en vervolgens alles weer te bouwen. Als eerste hoogde ze de straten op door op de bestaande straten hoge muren te bouwen en die op te vullen met aarde. Als je gedurende die periode bij een winkel moest zijn, dan moest je met behulp van een ladder naar beneden klimmen om bij de ingang te komen. Vervolgens zijn ze de gebouwen gaan ophogen tot het nieuwe straatniveau. Als het gebouw was opgehoogd (met speciaal gereedschap) tot het nieuwe straatniveau, dan werden er nieuwe muren onder het pand gemaakt met baksteen. En de open sleuf tussen de opgehoogde straat en het gebouw werd vervolgens d.m.v. hout e.d. netjes dichtgemaakt en bestraat.
Vervolgens ontstonden er onder de gebouwen loze lege ruimten en holle stoepen op het oude niveau (tussen de muren van het pand en de muur van het de nieuwe straat).
George “Tight Knot” Lee, rechtshandhaver in 1860 (in het echt Steve genaamd) neemt ons mee tijdens de rondleiding. Hij verteld ons de geschiedenis van Old Sacramento en neemt ons mee naar een aantal ondergrondse gedeelte, waar we de lege ruimten en holle stoepen kunnen zien.

Tijdens de tour is het niet toegestaan om foto’s te maken, maar daar hebben we dan weer het o zo makkelijke google voor.
Hier is zo’n holle stoep te zien. De muur die je ziet is de muur die ze geplaatst hebben voor de nieuwe straat en je loopt dus op de oude stoep van 1860.

En hier een lege ruimte, die is ontstaan na het ophogen van het gebouw boven ons.

Vervolgens maken we een treinritje met de “Sacramento Southern Railroad” langs de Sacramento rivier. Dit is het laatste weekend dat de trein rijdt en is helaas de stroomlocomotief vervangen door een dieselvariant.

Na het treinritje en een hapje eten gaan we naar het “California State Railroad Museum”. Er staan o.a. 21 gerestaureerde locomotieven en coupés. Een mooi museum waarbij veel aandacht is gegeven aan de aankleding van de ruimten en de exposities die in het museum staan.

O ja, vanmiddag heeft het een klein beetje geregend, maar dat was eigenlijk niet noemenswaardig.

Afstand: 25 miles (= 40 kilometer)
Temperatuur: 22 graden
Hotel: Days Inn, Sacramento

Hoera, Joah is jarig !

2011-09-26T01:13:00.001-04:00

Er is er één jarig hoera hoera !!!

Lieve Joah,
Gefeliciteerd met je 7e verjaardag.

Knuffels en een dikke kus
van oom Charles en tante Mireille

24 september 2011

2011-09-26T00:20:00.001-04:00

Gelukkig is het vandaag niet zo warm als gisterenmiddag. Dat was gewoon te veel van het goede. Gelukkig is de vochtigheidsgraad hier heel laag, dus voelt de hitte niet zo drukkend aan als in Nederland.

In het hotel lag een boekje over het plaatje Vacaville. Daarin stond vermeld dat vandaag (zaterdag 24 september) het Oktoberfest werd gevierd in het oude centrum. Ja, oktober valt vroeg dit jaar……
Nu leek het ons leuk om zoiets ook eens mee te maken, dus wij naar het oude centrum om ons in het feestgedruis te werpen.
Nou…… wat een groots feest was dat…… Welgeteld 1 bierkraam, 1 braadworstkraam, 5 lange rijen met tafels en stoeltjes en een geluidsinstallatie voor de optredens later die dag. Oja, laten we de wonderschone Duitse schlagers niet vergeten.

Oktoberfest Vacaville

Na alle opwinding gaan we naar Sacramento. Daar gaan we naar het Aerospace Museum of California. Op het buitenterrein staan een heel aantal oude legervliegtuigen. We kregen van 1 van de vrijwilligers een privé rondleiding. Hij is piloot in het Amerikaanse leger geweest en heeft zelf in 7 van de vliegtuigen die er staan gevlogen, o.a. in de Tweede Wereldoorlog, de Korea oorlog en Vietnam oorlog.

Afstand: 91 miles (= 146 kilometer)
Temperatuur: 28 graden
Hotel: Days Inn, Sacramento

23 september 2011

2011-09-25T02:26:00.001-04:00

Vanuit het hotel rijden we via de Bay Bridge naar Alameda, wat ook aan de San Francisco Bay ligt. Hier ligt de USS Hornet (CV-12), een vliegdekschip welke van 1943 tot 1970 in gebruik was. Sinds 1998 is het als museum te bezoeken.

Hierna rijden we door naar Fairfield, waar we een bezoek brengen aan de Jelly Belly fabriek. Jelly Belly is hét merk Jelly Bean. Tijdens een rondleiding boven de productievloeren, verpakkingsafdelingen en transport krijg je een goed beeld hoe de jelly beans gemaakt worden. En je ziet op de verschillende afdelingen werkelijk miljoenen beans. Het water loopt je al bijna uit de mond. Aan het einde van de toer krijg je een zakje jelly beans, jammie. Verder hebben ze bij de winkel een sample bar (proeverij), waar je uit alle smaken die ze hebben kunt proeven. Met speciale lepeltjes scheppen ze dan iedere keer 1 bean uit de bakjes. Helaas, in de fabriek zelf mochten geen foto’s gemaakt worden.

Toen we bij Jelly Belly naar binnen gingen, was het een lekkere aangename temperatuur. Echter, toen we ongeveer een uur later weer naar buiten kwam, was het net of we tegen een muur aan liepen, zo heet was het. De thermometer in de auto gaf inmiddels 100 graden fahrenheit aan, dat is 37,8 graden celsius.

We bezoeken nog een antique mall, waar we uiteindelijk een Coca-Cola auto kopen, in de vorm van een jaren ‘20 bestelauto met losse kratjes.

Afstand: 108 miles (= 174 kilometer)
Temperatuur: 38 graden
Hotel: Super 8, Vacaville

22 september 2011

2011-09-25T02:24:00.001-04:00

Vandaag hebben we het centrum van de stad verkend. Het vervoer hiervoor was de benenwagen, de Cable Car (kabeltram) en de historische PCC tram.
De heuvels in San Francisco zijn te steil om er een normale tram te laten tijden. Daarom rijden er cable cars die zich vastgrijpen aan kabels die door een sleuf tussen de rails onder de grond bewegen. De Cable Car van San Francisco is de laatste handbediende kabeltram die nog in gebruik is.

Cable car SF

De PCC tram rijdt op de lijn F Market & Wharves. Het zijn historisch trams uit zowel San Francisco als uit andere steden.

We zijn o.a. in Chinatown geweest.

Afstand: 29 miles (= 47 kilometer)
Temperatuur: 23 graden
Hotel: Ramada Limited, San Francisco

21 september 2011

2011-09-22T12:48:00.001-04:00

Om 11.30 uur vertrekt dan eindelijk (na 2 dagen wachten) onze veerboot naar Alcatraz. Van 1934 tot 1963 was het in gebruik als gevangenis, waar o.a. Al Capone heeft vastgezeten.

Het cellencomplex kan door middel van een audiotour zelfstandig bekeken worden, tegelijk met nog een paar honderd andere mensen.

Vandaag konden we meemaken waar San Francisco ook bekend om staat… de mist. En dit keer hing de mist niet alleen onder de Golden Gate Bridge, maar in de gehele baai en ook in een gedeelte van de stad. Op de terugweg met de boot vanaf Alcatraz was het uitzicht minimaal. Deze mist is mede oorzaak voor de koele zomers en dat hebben we vandaag gemerkt, eind van de middag was het maar 15,5 graden! Brrrr……

Als we weer terug zijn op het vaste land, rijden we met de auto naar het Walt Disney Family Museum. Een uitzettend mooi en goed museum over het leven van Walt Disney. Helaas mogen er in het museum geen foto’s gemaakt worden.

Afstand: 47 miles (= 76 kilometer)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Ramada Limited San Francisco

20 september 2011

2011-09-22T00:02:00.001-04:00

Deze ochtend doen we het lekker rustig aan en gaan we pas aan het einde van de ochtend op pad. Vandaag staat de Golden Gate Bridge en Muir Woods op de planning.

De Golden Gate Bridge is 2737 meter lang en overspant 1280 meter water. De brug hangt hoog genoeg om hoge zeeschepen de haven te laten bereiken. Hij is geopend in 1937. Op de heenweg (van zuid naar noord) is de rit tolvrij.

Ongeveer 12 mijl ten noorden van San Francisco is het Muir Woods National Monument.

In dit nationale park staan allemaal oude “Coast Redwood” bomen, ofwel de kustmammoetboom. De schorskleur van de boom is roestkleurig rood. Honderdvijftig miljoen jaren geleden groeiden de redwoods in de gehele Verenigde Staten. Nu zijn ze alleen nog maar te vinden in een smalle kuststrook van 50 mijl lang. De bomen kunnen tot 115 meter hoog worden. De bomen in het park zijn tussen de 500 en 800 jaar oud. We wandelen de Hillside trail. Deze loopt deels gelijkvloers met de bomen en deels langs een smal pad langs de heuvel.

Op de terugweg (van noord naar zuid) moet er wel tol betaald worden, namelijk $6.

Afstand: 60 miles (= 97 kilometer)
Temperatuur: 30 graden
Hotel: Ramada Limited San Francisco

19 september 2011

2011-09-21T03:00:00.001-04:00

Midden in Silicon Valley zit naast alle andere computer- en softwarebedrijven ook Intel. En naast dat ze hier hun processoren maken, hebben ze ook een museum op het terrein. Voordat we naar San Francisco rijden, brengen we een bezoekje aan dit museum.

Daarna gaan we naar San Francisco. We willen vandaag met de boot naar Alcatraz, dus rijden we naar pier 33 van waar de boot vertrekt. Het is echter zo veel belangstelling voor deze tour, dat alle kaartjes tot woensdag de 21e zijn uitgekocht. We kopen daarom kaartjes voor woensdag en beslissen naar pier 39 te lopen.
Pier 39 is een toeristisch attractie op zich, met vele winkels, restaurants en een aquarium.

Daarnaast is er nog een bekende trekpleister bij Pier 39, namelijk de zeeleeuwen. Naast de pier liggen een heel aantal pontons in het water, waar de zeeleeuwen te vinden zijn. Het valt ons alleen wel op dat het er een stuk minder zijn dan een aantal jaren geleden. Toen lagen alle pontons (ong. 25) helemaal vol, nu zijn er hooguit 4 pontons gevuld met zeeleeuwen.

Daarna lopen we via Fisherman’s Warf door naar het beginpunt van de Cable Car.

We willen daar een ritje mee door de stad maken. We zijn echter niet de enige die op dit idee zijn gekomen. Er staat een ontzettend lange rij mensen te wachten en de rij staat precies in de volle zon. Aangezien we geen zin hebben om ong. een uur in de volle zon te wachten, besluiten we door te lopen naar Coit Tower.
Coit Tower is een uitkijktoren op de heuvel Telegraph Hill. De toren is 64 meter hoog en gebouwd in 1934. Het is een aardige klim naar de toren toe. Vanaf zeeniveau via de stijlen straten 1 van de heuvels van San Francisco op.
Je kunt vervolgens ook nog in de toren omhoog. Dit mag echter niet meer via de trappen, maar je gaat met de lift naar boven en beneden. Vanaf de top is het uitzicht op de stad en haven prachtig.

Daarna gaan we terug naar de auto en rijden we naar Fort Point.
Het fort, zoals het er nu staat, is gebouwd door het Amerikaanse leger in tussen 1853 en 1861 bij de ingang van de San Francisco Bay (de Golden Gate). Het fort wordt tot kort na WWII bemand, maar daarna trekt het leger zijn mensen terug. Gedurende die 75 jaar is het leger nooit in actie gekomen, omdat er geen dreiging van buitenaf is geweest. De soldaten zaten er dus voor jan……

Het fort staat trouwens aan de voet van de Golden Gate Bridge. Bij het eerste ontwerp van de brug was het de bedoeling dat het fort afgebroken moesten worden, om plaats te maken voor de brug. Het ontwerp is echter zo aangepast, dat het fort behouden kon blijven.

In het water naast het fort zwommen een heel aantal dolfijnen. Ze waren goed te zien, omdat ze rustig rondjes bleven zwemmen.

Dolfijnen in SF

Afstand: 72 miles (= 116 kilometer)
Temperatuur: 31 graden
Hotel: Ramada Limited San Francisco

18 september 2011

2011-09-20T02:41:00.001-04:00

Omdat we vandaag niet meer naar The Flea gaan, besluiten we naar het Computer History Museum in Mountain View te gaan. De huidige tentoonstelling heet: “Revolution, The First 2000 Years of Computing”.

Daarna gaan we naar The Tech Museum of Innovation in het centrum van San Jose. Eerst gaan we naar de film “Born to be Wild” in de IMAX Dome. Daarna gaan we het museum in. In het museum zijn diverse leuke exposities, waar ook veel zelf uit te proberen en testen is. We hebben er ook onze eigen website gemaakt.

Afstand: 37 miles (= 60 kilometer)
Temperatuur: 31 graden
Hotel: Quality Inn Silicon Valley, Santa Clara

17 september 2011

2011-09-20T02:15:00.001-04:00

Op onze route verder naar het noorden komen we nogmaals langs de Elephant Seals. Het is nu lekker zonnig en niet zo koud als gister aan het einde van de dag. We besluiten om ze nogmaals een bezoekje te brengen.

Vervolgens gaan we weer via de US1 verder naar het noorden tot aan Monterey. Dit gedeelte van de route is niet meer op zeeniveau, maar de weg bevindt zich ver boven zeeniveau langs de bergen. Hierdoor heb je onderweg mooie vergezichten langs de ruige kust.

Zo rond 4 uur komen we in San Jose aan, waar we een hotel hebben gereserveerd. Volgens onze “planning” zouden we morgen pas naar “The Flea” gaan. Volgens de folder de grootste vlooienmarkt van de VS. Hij is echter tot zonsondergang open, dus besluiten we nu alvast een keer er heen te gaan. Dan hebben we morgen een stuk minder te bekijken daar.
Inmiddels is de temperatuur van ongeveer 17 tot 19 graden aan de kust gestegen tot 26 graden. Dat is goed te merken als we de auto uit stappen. The Flea mag dan wel de grootste vlooienmarkt van de VS zijn, het is helemaal niet wat wij ervan verwacht hadden. Er staan hier alleen maar handelaren met o.a. kleding, meubels, speelgoed en nog meer zeer opvallende en schreeuwerige rommel. Niets geen mensen met de verkoop van oude spulletjes, zoals je op een vlooienmarkt verwacht. Niets geen leuke koopjes van Coca-Cola spulletjes of zo. We zijn dan ook binnen 45 minuten daar uitgekeken en gaan morgen ook niet meer terug.

Afstand: 176 miles (= 283 kilometer)
Temperatuur: tussen 17 en 26 graden graden
Hotel: Quality Inn Silicon Valley, Santa Clara

16 september 2011

2011-09-20T01:44:00.001-04:00

We beginnen de dag met een stevig ontbijtje bij IHOP.

Daarna rijden we via de US 101 en US 1 weer verder naar het noorden. Onderweg bezoeken we het stadje Solvang, wat Deens is voor “zonnige velden”. Solvang is gesticht in 1911 door een groep Denen. Bijna alle gebouwen in het dorp zijn in Deense stijl gebouwd.

Daarna rijden we door naar Hearst Castle.
Dit landhuis in de buurt van San Simeon is gebouwd in opdracht van krantenmagnaat William Randolph Hearst. In 1919 is er begonnen met de bouw van het landgoed. Alles op het landgoed is in een Spaanse stijl gebouwd, omdat Hearst wilde dat iedere bezoeker van het landgoed zich in Spanje waande en niet in California.
Bijna 30 jaar werkten hij samen met de architect Julia Morgen aan het project. Tijdens de bouw werden er ook steeds onderdelen afgebroken en opnieuw gebouwd. In eerste instantie was er bij de hoofdingang van Casa Grande maar 1 toren. Die is vervolgens afgebroken en heeft men er 2 torens van gemaakt.

Hearst liet voor sommige ruimten complete plafonds en vloeren vanuit Europa en Egypte invliegen.

Met de bouw van het Neptuneszwembad werd begonnen in 1924. Maar doordat het ontwerp steeds weer werd gewijzigd en het zwembad weer verbouwd, was het pas in 1936 gereed.

Bij zijn dood in 1951 wat het project nog niet voltooid. In 1957 werd het complex door de familie Hearst aan de staat California geschonken.

Hearst had op het landgoed ook een eigen zoo. Toen hij in de jaren ‘30 het wat krapper bij kas kreeg, schonk hij een groot deel van de dieren aan verschillende zoo’s. De zebra’s werden op de ranch losgelaten. En soms kun je ze zien rondlopen, als je langs op de hoofdweg langs de ranch rijdt.

Voordat we naar het hotel in San Simeon gaan, besluiten we nog wat verder naar het noorden te rijden, naar de Elephant Seals of Piedras Blancas. In deze baai komt 2x per jaar tijdens de migratie een kolonie zeeolifanten, die zich de rest van het jaar in de zee verblijven.

Afstand: 185 miles (= 298 kilometer)
Temperatuur: 21 graden
Hotel: Days Inn, San Simeon

15 september 2011

2011-09-19T01:30:00.001-04:00

Vandaag rijden we langs de kust op de US1 verder naar het noorden. In het is het helaas nog bewolkt, waardoor het uitzicht (nog) niet echt geweldig is. Gelukkig trekt het later op de ochtend helemaal open en hebben we een heldere blauwe lucht.

Onderweg rijden o.a. door Malibu, bekend door de warme mooie stranden en de grote huizen van vele Hollywoodsterren. Malibu is niet echt een stad, maar een kuststrook van 21 miles (= 34 kilometer) lang. Onderweg zien we vele surfers en inderdaad ook veel mooie en grote huizen. Helaas hebben we geen idee welke huis door wie bewoond wordt… Maar ongetwijfeld zijn we het huis gepasseerd van Pamela Anderson, Jennifer Aniston, Jim Carrey, Cher, Richard Gere, Janet Jackson, Brad Pitt, Diana Ross of een van de vele anderen.

Aan het begin van de middag komen we in Santa Barbara aan.
We gaan eerst naar Old Mission Santa Barbara, een Spaanse missie opgericht in 1786. De huidige gebouwen staan er sinds 1820, nadat een aardbeving in 1812 de originele gebouwen verwoest had.

Deze woodpeckers (spechten) zaten in de bomen in de tuin van de missie. Je kunt in de boom de gaatjes zien die ze al gemaakt hebben.

In de tuin stonden ook hele hoge palmbomen. Die moeten toch wel al heel oud zijn, zo hoog als ze zijn.

Na het bezoek aan de missie gaan we nog een stukje in het centrum voor State Street wandelen. Alle winkeltjes bevinden zich in gebouwen in de Spaanse stijl, heel gezellig.

Afstand: 105 miles (= 169 kilometer)
Temperatuur: 20 graden
Hotel: Motel 6, Santa Barbara

14 september 2011

2011-09-15T13:22:00.001-04:00

Het was een heerlijk bed in onze kamer van de Queen Mary. Alleen jammer dat alles zo gehorig was, door de stalen muren en plafonds. De buren waren al rond 6 uur op en hadden elkaar zo vroeg al heel wat te vertellen.

Vanochtend zijn we eerst naar het Alamo verhuurstation bij Los Angeles Airport gegaan. Toen we gisterochtend na de overnachting in het Super 8 motel weer bij de auto kwamen, zagen we tot onze schrik dat er in de achterdeur aan de bestuurderskant een flinke deuk zat. Iemand bij het achteruitsteken niet op zitten letten.
We hadden toen geen tijd om uit te zoeken hoe we deze schade moesten melden, omdat we al kaartjes hadden voor de whale watching. ‘s Avonds hebben we zo’n beetje de gehele site van Alamo bekeken (zowel die van de VS als die van Nederland), maar nergens stond vermeld hoe of waar je de schade moest melden. Vandaar ons besluit om maar bij Alamo zelf langs te gaan, daar kwamen we toch langs vandaag. Bij het Alamo kantoor konden ze ons niet helpen. We hadden het gratis nummer van de road service moeten bellen. Nou ja, daar waren wij echt niet opgekomen. Aangezien we niet hadden bedacht dat schademeldingen ook onder road service viel, wij dachten dat het alleen voor pech onderweg was. De medewerkster leenden ons haar telefoon en heeft voor ons gebeld. We hebben telefonisch uitgelegd wat voor schade we hebben en wat er is gebeurd. En daarna konden we gelijk weer op weg, gelukkig zijn we volledig verzekerd dus geen problemen verder.

Als eerste zijn we naar de Farmers Market geweest.

Deze markt bestaat al sinds 1934, waar men in het begin vanuit de achterbak van de auto de spullen verkocht. Later werd de achterbak vervangen door (overdekte) verkoopstandjes. Momenteel is bij het overgrote deel van de standjes eten en drinken te koop, afgewisseld door diverse souvenirs en prullen.

Hier en daar zie je nog een stand met vlees of fruit en groente.

Omdat we hier tijdens lunchtijd zijn, hebben we er een lekker broodje rundvlees shoarma gegeten.

Hierna zijn we naar het Petersen Automotive Museum gegaan. De naam zegt het al, het is een auto museum. Het leuke van dit museum is dat de auto’s niet gewoon maar in een ruimte staan, maar dat de ruimte is aangekleed naar de tijd waaruit de auto’s komen.

Afstand: 53 miles (= 85 kilometer)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Ramada, Curver City (Los Angeles)

13 september 2011

2011-09-14T01:42:00.002-04:00

Vandaag gaan we “whale watching” op zoek naar de Blue Whale (blauwe vinvis).
De blauwe vinvis is het grootste dier dat ooit op de aarde leefde. Een volwassen blauwe vinvis kan wel 33 meter lang en 170 ton zwaar worden. Vanuit de haven van Long Beach vertrekt de boot richting de Pacific Ocean (Grote Oceaan). Van juni t/m oktober zijn er langs de kust van Long Beach heel wat blauwe vinvissen te zien. Het is dan migratie seizoen en in dit gebied is veel voedsel te vinden.
We hebben heel wat blauwe vinvissen gezien. Echt een ontzettend machtig gezicht als zo’n enorm dier ineens naast de boot (deels) boven water komt om adem te halen. Jammer genoeg zie je niet de gehele vinvis, het grootste deel blijft onder water.

Onderweg hebben we ook nog 2 groepen dolfijnen gezien. Die zijn echter zo snel, dat een leuke foto maken er niet in zat. Een aantal dolfijnen van de 2e groep heeft ook nog een stukje met de boot meegezwommen, waardoor ze heel goed te zien waren.

Verder hebben we ook nog een aantal Harbour Seals (zeehonden) gezien.

Na de boottocht gaan we naar ons hotel. We slapen vannacht op de Queen Mary, welke in de haven van Long Beach ligt.
Een aantal jaar geleden hebben we de Queen Mary ook bezocht. Toen hebben we de tour gedaan, waarmee we het hele schip gezien hebben. Nu leek het ons leuk een nachtje te slapen in een originele eerste klas hut.

Afstand: 10 miles (= 16 kilometer)
Temperatuur: 25 graden
Hotel: Queen Mary, Long Beach

12 september 2011

2011-09-14T01:40:00.001-04:00

Vandaag nog een keer naar Sea World geweest. Met het kaartje, wat we online in Nederland al hadden gekocht, mochten we nog een 2e keer naar binnen.

De laatste orka-show is om 17.30 uur afgelopen. Vervolgens gaan we op weg naar Long Beach (net onder Los Angeles), wat ongeveer 2 uurtjes rijden is.

Afstand: 124 miles (= 200 kilometer)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Super 8, Long Beach

11 september 2011

2011-09-11T23:32:00.001-04:00

Vandaag zijn we naar San Diego Zoo geweest.

We hadden ontzettend veel mazzel bij de ingang van het park. Er kwam een man naar ons toe, die ons 2 gratis toegangskaartjes aanbod. Hij had er een aantal gekregen van een bedrijf, maar had er nog 2 over. Die hebben wij gekregen. Scheelt toch weer $80 entreegeld.
Hieronder een paar foto’s van wat dieren die wij gezien hebben.

In het park was een ook een Aerial Tram. In een bakje over het hele park heen.

Afstand: 25 miles (= 40 kilometer)
Temperatuur: 23 graden
Hotel: Super 8, La Mesa (San Diego)

10 september 2011

2011-09-11T23:28:00.001-04:00

Vandaag zijn we naar Sea World geweest.

Afstand: 28 miles (= 45 kilometer)
Temperatuur: 21 graden
Hotel: Super 8, La Mesa (San Diego)

9 september 2011

2011-09-10T11:15:00.000-04:00

Hoera…. het is weer zover. Vakantie !!!
Rob heeft ons naar Schiphol gebracht. Het was een vroegertje, want we moesten om half 7 al gaan rijden. Op tijd vertrekken, want er staan nog al eens files onderweg naar Amsterdam. Dit keer dus niet, we konden in 1x doorrijden en waren rond half 8 op Schiphol. Ruim op tijd, onze vlucht stond nl. gepland om 09.50 uur.
Helaas, na ongeveer 15 minuten vertraging wegens te late medepassagiers en lading, konden we nog niet vertrekken. KLM kreeg de passagiersgegevens niet naar Washington gestuurd, door een computerstorting daar. Na een uur vertraging zijn we dan uiteindelijk toch vertrokken. De piloten hebben onderweg het gas flink ingetrapt, waardoor we uiteindelijk met maar 40 minuten vertraging om 12.30 uur lokale tijd aankwamen.

Net als vorig jaar kwamen we op LAX (Los Angeles International Airport) aan. Echter, de rij bij de douane was ontzettend lang…… In eerste instantie werd er omgeroepen dat de koffers uit Amsterdam op band 5 zouden aankomen, maar uiteindelijk riepen ze om dat alle koffers van de band zouden worden afgehaald en ernaast zouden worden gezet, want de band hadden ze weer nodig voor de volgende lading koffers van een nieuw aangekomen vlucht. Uiteindelijk heeft het ons 1 uur en 45 minuten geduurd om door de persoonsdouane en de landbouwdouane te komen…… pffff. En tijdens het wachten was er op diverse tv-schermen een filmpje te zien, waarop uitgelegd werd hoe de immigratie precies allemaal werkte, qua formulieren e.d. En aan het einde van het filmpje zag je steeds een aantal douane beambten die dan zeiden “Welcome in the United States”…… nou wat voelden wij ons welkom na zo’n tijd schuifelen in een hele lange rij……

Met het shuttlebusje zijn we vervolgens naar Alamo gegaan, waar we weer in een rij konden staan wachten. Maar uiteindelijk konden we op pad met onze vertrouwde Chevrolet Impala. Dit keer een donker blauw exemplaar.

We hadden in Nederland al bepaald dat we eerst San Diego zouden gaan, naar Sea World en San Diego Zoo. Omdat we redelijk vroeg zouden aankomen, hebben we in Nederland al het eerste hotel voor San Diego geboekt. Ongeveer een rit van 2 uur en 15 minuten. Dat pakte anders uit. Want op de snelweg in Los Angeles stonden we al gelijk in de file. Ondanks de “carpool lane” (waar je op mag rijden als je met minimaal 2 mensen in de auto zit) was er geen doorkomen aan. En dat al om 15.30 uur in de middag. Uiteindelijk hebben we er 3 uur en 30 minuten over gedaan.

Na het inchecken zijn we naar de supermarkt gegaan en gaan eten bij Kentucky Fried Chicken. Zo tussen 21.00 en 21.30 uur lagen we al gesloopt in bed te slapen. Inmiddels was het in Nederland al 06.00 uur en hadden we er al 25 uur op zitten.

Afstand: 134 miles (= 216 kilometer)
Temperatuur: 27 graden
Hotel: Super 8, La Mesa (San Diego)

2011-06-04T15:54:00.031-04:00

Van oud naar nieuw

Foto impressie van de verhuizing naar het nieuwe huis 2010 - 2011

Het oude vertrouwde flatje wordt ontmanteld :-) Gelukkig viel het werk daar wel mee, vooral met de hulp van Joost, Rob en niet vergeten Joelle.

Maar het nieuwe huis schiet nu ook al aardig op. De meeste kamers zijn opgeruimd en de grote klussen zijn achter de rug. Nu nog een lijstje maken met het narooiwerk en inrichten.

En een prachtig uitzicht in de achtertuin.

9 oktober 2010

2010-10-26T14:59:00.002-04:00

De vakantie zit er helaas weer op.
De vliegreis terug is prima verlopen. We hadden voor de terugreis wat ruimere zitplaatsen geboekt, zodat we wat comfortabeler hebben gezeten dan tijdens de heenreis. En natuurlijk ook tijdens de terugreis ons eigen film systeem, waardoor we allerlei leuke nieuwe films hebben kunnen kijken.
Uiteindelijk hebben we gedurende die 4 weken in totaal 4162 miles (= 6698 km) gereden.

8 oktober 2010

2010-10-26T14:43:00.005-04:00

Als afsluiting van de vakantie zijn we vandaag naar de Los Angeles Zoo geweest. Gezellig een dagje beestjes kijken.
Afstand: 15 miles (= 24 kilometer)

Temperatuur: 27 graden

Hotel: Comfort Inn, Los Angeles (CA)

7 oktober 2010

2010-10-08T02:56:00.004-04:00

YES !!!! We hebben uiteindelijk $5 winst gemaakt.

Na het uitchecken om 11.00 uur kon ik het niet laten om toch nog even te proberen ons negatieve goksaldo te veranderen in een positief saldo. En dat is gelukt. Ik ben begonnen met een biljet van $5 dollar. En heb daar uiteindelijk $20 dollar van weten te maken. Dus kunnen we deze ochtend Las Vegas met een gerust hart verlaten.

Los Angeles California here we come! Op weg naar het laatste deel van onze vakantie (snik).

Afstand: 271 miles (= 434 kilometer)

Temperatuur: 23 graden

Hotel: Comfort Inn, Los Angeles (CA)

6 oktober 2010

2010-10-08T02:38:00.008-04:00

Vandaag niet echt iets bijzonders gedaan. We hebben lekker lui uitgeslapen en nog even tv gekeken. Daarna zijn we gaan lunchen en hebben we de was gedaan bij een "coin laundry".
's Avonds weer op de Strip rondgelopen, wat vergokt op de penny-automaten (1 cent) en nog even op de foto met een M&M.

We hebben de Coca-Cola winkel op de eerste dag ook een bezoekje gebracht. Maar nu zijn we de uitgezochte dingen daadwerkelijk ook gaan kopen. Ze hadden veel leuke dingen, maar ik heb mezelf ingehouden (een kerstman, een glas, 2 lippenbalsems, een bedeltje, een sleutelhanger en een kalender).

Voor wat betreft het gokken met de penny's ($0,01), daar gaat het niet zo goed mee. Op avond nummer 6 staan we op een verlies van ongeveer 10 dollar.

Totale afstand in Las Vegas: 107 miles (= 172 kilometers)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

5 oktober 2010

2010-10-08T01:21:00.011-04:00

Vandaag zijn we o.a. naar "The Auto Collections" in het Imperial Palace geweest. Ze noemen zichzelf " 's werelds grootste classic car showroom". In eerste instantie dachten wij dat ze hierbij het aantal auto's bedoelden, maar niets is minder waar. Het gaat hierbij met name om het woordje "showroom" en dus niet museum. Wat bleek het geval te zijn, bijna alle auto's die er te bezichtingen stonden waren ook te koop. Dus met ongeveer 250 klassieke auto's, waarvan ruim de helft te koop is het inderdaad een hele grote showroom. Prijzen varieerden trouwens tussen de ongeveer $ 30.000 en $ 1,8 miljoen.

Een van de auto's die niet te koop was, is deze auto die eigendom is geweest van Elvis.'s Avonds zijn we naar de Statosphere gegaan. De toren op zichzelf is 356 meter hoog. Vanaf het observatiedeck kun je heel Las Vegas en omstreken zien liggen.

Uitzicht op de Strip, het nieuwe Las Vegas.Uitzicht op het oude centrum van Las Vegas.Uitzicht op de omliggende omgeving.Op het dak van de Stratosphere kunnen durfals hun lef botvieren door in één van de drie "thrills" te stappen.
De "Big Shot", waarmee men met 70 km/u ongeveer 50 m omhoog geschoten wordt.

De "X-Scream", waarmee men in een karretje een kleine vrije val over de dakrand kan maken.

En "Insanity, the ride" een carrousel die zich op 300 m hoogte buiten het dek begeeft.

En als dat nog niet genoeg is, dan kun je ook nog een SkyJump maken. Waarbij je vanaf de 108e verdieping een "vrije" val maakt naar de 2e verdieping.

En jullie raden het waarschijnlijk al.... wij hebben geen van 4 gedaan. Wij hebben gewoon lekker genoten van het uitzicht.

Temperatuur: 24 graden

Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

4 oktober 2010

2010-10-06T14:22:00.010-04:00

Vandaag gaan we naar Penn & Teller in het Rio hotel. Zij combineren illusionisme met (zwarte) humor. Het is echt iets heel anders dan David Copperfield of Hans Klok, maar erg leuk.

De truc uit onderstaand filmpje hebben ze tijdens de voorstelling ook uitgevoerd.

Voor de voorstelling kon je op het podium een kist inspecteren en je naam op een enveloppe zetten. Beide dingen werden tijdens de voorstelling gebruikt. En na de voorstelling was er een 'meet and greet'.Temperatuur: 31 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

Hiep hoera Sonja is jarig !

2010-10-04T16:49:00.007-04:00

Lieve Sonja,

Gefeliciteerd met je *bliep* verjaardag.
Hiep hiep hoera !!!

Dikke kus en knuffels
Mireille & Charles

3 oktober 2010

2010-10-04T16:48:00.035-04:00

De 2e dag in Las Vegas begint natuurlijk weer met lekker uitslapen, shoppen en gokken .... :-)
De kamers hebben een Hollywood thema, die van ons is van de film Judge Dredd. In de kamer hebben ze hiervan foto's opgehangen en rekwisieten geplaatst.Voor de avond hebben we Cirque du Soleil "O" in het hotel Bellagio.

Temperatuur: 27 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

2 oktober 2010

2010-10-04T16:48:00.020-04:00

Lekker uitslapen en wat shoppen staat op het overdag programma van vandaag. Tijdens het shoppen hebben we meegemaakt dat het ook in Las Vegas kan regenen. En hoe... onweer en het kwam met bakken tegelijk eruit.... stroom viel even uit in een winkel (we weten niet of het door het weer kwam). Maar gelukkig na ongeveer 15 minuten was het weer droog.

Voor de avond naar het oude centrum van Las Vegas, naar de Freemont Street Experience en buffet bij Main Street Station.
De Freemont Street Experience is een spectaculaire licht- & geluidshow d.m.v. een 480 meter lang videoscherm. De lichtshow wordt ondersteund door 555.000 watt aan geluid, verspreid over meer dan meer dan 200 boxen. We hebben een aantal shows gezien, namelijk een jaren '60 show, een tribute aan de Doors, een tribute aan Queen en een tribute aan Kiss.

Tussen de lichtshows waren er op Freemont Street op diverse locaties ook nog optreden van diverse (voor ons onbekende) artiesten. Op een van de podia was een optreden van Alice en Ozzy, echt onze smaak ..... dus niet. Maar wel leuk om te zien. Helaas waren het niet de echte artiesten.

Oude neon verlichtingen van de Strip krijgen in het oude centrum ook nog een plaatsje in het openlucht "museum" Neonopolis.
Temperatuur: 30 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

Hiep hoera Celine is jarig!

2010-10-01T22:39:00.005-04:00

Lieve Celine,
Gefeliciteerd met je 12e verjaardag.

Hiep hiep hoera !!!

Dikke kus en knuffels
Mireille & Charles

1 oktober 2010

2010-10-01T12:21:00.016-04:00

Op naar Las Vegas. Maar we komen rijden we door Zion National Park. We hebben besloten om niet zo snel mogelijk naar Las Vegas te gaan, maar via Zion. En dat was geen verkeerde beslissing zoals je aan de foto's kunt zien.
Onderweg moesten we wachten voordat we door de The Zion-Mount Carmel Tunnel (welke 1,1 miles = 1,8 kilometer lang is) konden. Daar vlak bij kon je wandelen naar een mooi uitkijkpunt over de Zion Canyon.
En onderweg terug naar de auto werd Mireille aangevallen door een bloeddorstige slang!!

Na dit hachelijke avontuur op naar Las Vegas,
naar het hotel Planet Hollywood.
Omdat het bij aankomst altijd zoeken is naar waar je moet zijn om in te checken, te parkeren en het niet handig is om met al je bagage het hele casino en hotel door te moeten, maken we de eerste dag gebruik van valet parkeren (je auto wordt voor je geparkeerd en je krijgt een bewijsje waarmee je je auto weer kunt laten ophalen) en de service dat je bagage naar je kamer gebracht wordt.

Natuurlijk de eerste avond meteen ons geluk beproeven. En ja hoor Mireille gooit $1,- in een slot machine en haalt er $15,- uit! Van mijn dollar blijft helaas niets over :-( .....maar ons saldo is plus $13,- .....:-)

Afstand: 257 miles (= 414 kilometers)
Temperatuur: 35 graden
Hotel: Planet Hollywood, Las Vegas (NV)

30 september 2010

2010-10-01T01:13:00.019-04:00

Bryce Canyon National Park here we come. Bryce is een prachtig park, je blijft er foto's maken.
We zijn eerst naar het verste punt (Rainbow Point) gegaan. Daarna via de diverse uitkijkpunten terug.
Toen we bij Sunset Point aankwamen, hebben we de Navajo loop gelopen. Dit is een wandeltocht van ongeveer 1,3 miles (=2,2 km). Tijdens deze wandeling daal je de canyon in (tot 168 meter) en loop je o.a. vlak langs de hoodoo's (een door erosie raar gevormd stuk rots). Natuurlijk moet je ook weer terug naar boven, wat een flinke klim was (pff.... voor Mireille). Uiteindelijk hebben we er ongeveer 1,5 uur over gedaan.
Daarna zijn we langs nog een paar uitkijkpunten geweest.
Samen hebben we deze dag meer dan 360 foto's gemaakt. Zoals ik al zei, je blijft foto's maken. Zo mooi is het hier.

Afstand: 60 miles (= 96 kilometers)

Temperatuur: 23 graden

Hotel: Best Western Grand Hotel, Bryce Canyon City (UT)

29 september 2010

2010-10-01T00:09:00.005-04:00

Ook voor vandaag wederom een dagje rijden. Tja, dat krijg je als je dingen wil zien, die ver uit elkaar liggen. Vandaag ging onze rit van Evanston (Wyoming) naar Bryce Canyon City (Utah).
Onderweg hebben we nog een bosbrand in de bergen langs de weg gezien.
Ongeveer een uur voor onze bestemming zag je overal langs de weg al de rode kleuren langs de weg, waar Utah zo bekend om staat.

Afstand: 346 miles (= 557 kilometers)
Temperatuur: 30 graden
Hotel: Best Western Grand Hotel, Bryce Canyon City (UT)

28 september 2010

2010-09-29T01:20:00.007-04:00

Van Lusk naar Evanston stond vandaag op het programma. Om kort te zijn ... een dagje rijden, rijden, rijden en ... nog eens rijden :-)
Afstand: 430 miles (= 692 kilometers)

Temperatuur: 30 graden

Hotel: Days Inn, Evanston (WY)

27 september 2010

2010-09-28T23:17:00.028-04:00

Vanmorgen vroeg op (5:30 uur) voor de Buffalo Roundup in Custer State Park. Bij het hotel hadden ze de start van het ontbijt ook al met een uur vervroegd tot 5:00 uur. Wij vertrokken om 6:30 uur en belandde na een half uur rijden in de file voor het zuidelijke uitkijkpunt. Over de 10 kilometer die we nog voor de boeg hadden hebben we uiteindelijk 1,5 uur gedaan. Dat was lang, maar het scheelde ook weer wachten bij het zuidelijke uitkijkpunt. Het was dit jaar dan ook veel drukker dan de vorige keer.

Er waren dit jaar een stuk minder buffels tijdens de roundup, namelijk ongeveer 1.000. De eerste reden is dat vanwege de droogte van de laatste jaren het totaal aantal buffels van ongeveer 1.500 verlaagd is naar 1.150. De tweede reden is omdat ze een week eerder al zo'n 150 stuks opgehaald hadden.

Sinds zo'n 4 jaar is er een nieuw systeem. Ze halen een week eerder een aantal buffels op, die ze dan op de dag van de roundup in het bijzijn van het publiek kunnen testen, inenten, sorteren, brandmerken (alleen de kleintjes). Het bleek dat wanneer dit meteen na de roundup gedaan werd, er een veel grotere kans was dat er dieren overlijden door de hoge stress. Daarom laten ze dieren die via de roundup binnengehaald zijn eerst een week tot rust komen.

Afstand: 163 miles (= 262 kilometers)

Temperatuur: 27 graden

Hotel: Best western, Lusk (WY)

26 september 2010

2010-09-28T21:56:00.007-04:00

De planning was om met een oude stoomtrein een retourtje te nemen van Hill City naar Keystone (de 1880 Train). Maar helaas, toen we gisteravond kaartjes wilde boeken, bleek alles vol te zijn :-(
Omdat we Bear Country USA erg leuk vonden hebben we besloten om hier nog maar een keer naar toe te gaan. Deze keer geen foto's, maar een paar filmpjes.

Afstand: 57 miles (= 92 kilometers)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Econolodge, Custer (SD)

Hiep hoera Joah is jarig!

2010-09-25T22:53:00.016-04:00

Er is er een jarig hoera hoera !!!

Lieve Joah,
Van Harte Gefeliciteerd met je 6e verjaardag.

Knuffels en kusjes

van oom Charles en tante Mireille

25 september 2010

2010-09-23T11:20:00.006-04:00

Vandaag zijn we, na wat boodschappen te hebben gedaan, naar Bear Country USA geweest. Dit is een dierenpark, waar je met de auto doorheen rijdt. De dieren die we vanuit de auto hebben gezien zijn:

Rocky Mountain Elk (wapiti) Artic Wolf (poolwolf)
Big Horn Sheep (dikhoornschaap)
Rocky Mountain Goat (sneeuwgeit)
American Black Bear (zwarte beer)
Buffelo (bizon)
Grizzly Bear (grizzlybeer)
Wolve (wolf)
Badger (das)
Woodchuck (bosmarmot)
Raccoon (wasbeer)
Porcupine (stekelvarken)
Bear Cubs (berenjongen). Deze berenjongen zitten afzondelijk van de grote beren. Na de geboorte blijven ze ongeveer 3 maanden bij de moeder en worden daarna apart genomen. De reden hiervan is dat de volwassen mannetjes beren kleine beetjes doden en soms zelfs opeten.
Afstand: 41 miles (= 66 kilometers)
Temperatuur: 24 graden
Hotel: Super 8, Rapid City (SD)

24 september 2010

2010-09-23T11:19:00.027-04:00

Vanmorgen schrokken we wakker om 9:00 uur... snel aankleden omdat het ontbijt tot 9:30 uur is. Daarna kunnen we dan rustig aan douche etc..

Vandaag hebben we een flink stuk rijden voor de boeg, maar eerst gaan we een bezoek brengen aan de Budwieser fabriek in Ft. Collins. Tijdens de tour konden we een kijkje nemen in de fabriek, waar we foto's mochten nemen. De tour was erg leuk en indrukwekkend. En natuurlijk daarna gratis bier proeven!!! Dus moest Mireille als eerste verder rijden.
We hebben weer heel wat kilometertjes asfalt voorbij zien komen. Helaas door een echt saai stukkie amerika. We zijn hierbij een stuk door Wyoming gereden en komen uiteindelijk uit in Rapid City in South Dakota.
Onderweg hebben we heel veel Pronghorn Antelopes (Gaffelbok) gezien.
Afstand: 350 miles (= 560 kilometer)
Temperatuur: eh... geen idee, lekker koel door de airco
Hotel: Super 8, Rapid City (SD)

23 september 2010

2010-09-23T11:18:00.029-04:00

Vandaag zijn we naar het Rocky Mountain National Park geweest. We hebben een gedeelte van de Peak-to-Peak route gereden, welke van zuid naar noord loopt. Daarbij rij je parallel aan de Rocky Mountains. Op deze route ligt het plaatsje Nederland. Dit hebben we uiteraard vastgelegd op de gevoelige plaat. Het leek ons ook leuk om hier onze postzegels voor de kaarten te kopen. Postzegels voor Nederland uit Nederland. Vervolgens hebben wij onze weg vervolgt naar de ingang van het Rocky Mountain National Park.
Binnen het nationale park liggen 72 pieken boven de 12.000 feet (= 3.650 meter). De Longs Peak is de hoogste berg in het park, met 4.346 meter. De Trail Ridge Road loopt van het westen naar het oosten langs een bergkam (ridge). Het hoogste punt wat we met de auto konden bereiken is 12.183 feet (3.713 meter). En begonnen we beneden met 23 graden, inmiddels was de temperatuur hier flink afgenomen. Hier is het nog maar 5 graden. En het is dat we geen hempje aan hadden, want anders waren we daar vast en zeker uitgewaaid. Maar de uitzichten onderweg waren adembenemend.Eenmaal weer terug aan de westelijke kant van het park, hebben we ook nog de Bear Lake Road gevolgd. Deze gaat langs allerlei bossen, meren, bergstromen, alpenweiden en wandelpaden. Helemaal aan het einde ligt Bear Lake. Dit meer ligt op 2.880 meter en is daarmee een van de hoogstgelegen meren die je met de auto kon bereiken.
Vanuit hier hebben we een wandeling gemaakt van ongeveer 1 mile (1,6 km) enkel naar een kleine waterval, Alberta Falls.
En 's avonds (rond 7 uur) onderweg het park uit zagen we een bijna volle maan. In het plaatsje Estes Park, wat vlak bij de ingang van het park ligt, hebben we wat gegeten. Dit is een heel toeristisch stadje met een grote winkelstraat, waar ze o.a. heel veel souveniers verkochten. Toen we hier aan het begin van de middag kwamen, was het overdag ontzettend druk met toeristen. Inmiddels waren de meeste winkels gesloten en was het nagenoeg uitgestorven. Via een donkere en slingerende weg zijn we naar beneden gegaan, naar Loveland, waar ons motel was.

We hebben vandaag ook nog een heleboel verschillende dieren gezien. Waaronder weer een heel aantal bighorn sheep (dikhoornschaap), elk (wapiti, familie van het edelhert, maar dan groter), wild turkey (kalkoen), Steller's Jay (blauwe vogels), een pika (fluithaas) en een vos.

Maar het leukste was toch wel de chipmunks (wangzakeekhoorns). Deze waren zo ontzettend nieuwsgierig, dat als je rustig ging zitten, ze naar je toekwamen. Alles werd daarbij geinspecteerd, je handen, je kleding en ook je tas. En als ze daarvoor over je heen moesten lopen, geen probleem hoor!Afstand: 171 miles (= 274 kilometer)
Temperatuur: tussen de 5 en 23 graden
Hotel: Quality Inn, Loveland (CO)

22 september 2010

2010-09-23T11:17:00.006-04:00

Vandaag lekker een dagje uitslapen.......heerlijk. Toen we uiteindelijk uit ons bed rolden, zijn we naar de fabriek van Celestial Seasonings thee in Bouler geweest. Het was een hele leuke en interessante tour. We mochten voor een groot gedeelte door de fabriek heen, wel met haarnetjes op. Jammer genoeg mochten we geen foto's maken. Tijdens de tour rook je de verschillende aroma's en vooral de 'Mint Room' rook hééééél erg naar.... ja je raadt het al Mint. De tranen sprongen je in de ogen, zo sterk was de lucht. Voorafgaand aan de tour mocht je ook alle thee proeven. Er was keuze uit zo'n 100 verschillende smaken. Daarvoor kreeg je een porseleinen kopje waarmee je naar een bar ging. Daar deden ze het zakje naar keuze in het kopje en schonken er vervolgens heet water bij. Hm.....
Misschien hebben jullie de thee van Celestial bij ons ook wel eens in de winkel zien staan (o.a. Albert Heijn verkoopt het). Maar vaak alleen de Herbal Tea (kruidenthee), wat eigenlijk helemaal geen thee is. Hier bleek echter dat ze ook nog allerlei soorten echte thee maken (zwarte, groene en witte thee).

Afstand: 46 miles (= 74 kilometer)
Temperatuur: max. 23 graden
Hotel: Comfort Inn, Louisville (CO)

Een tussendoortje

2010-09-22T11:49:00.008-04:00

Tja...na een dag veel doen en zien, heb je best wel trek gekregen. Een pizzatje gaat er dan altijd wel in. Mireille was op zoek naar een pizza met een wat zoete/minder scherpe tomaten saus. De serveerster gaf toen aan dat er een nieuwe pizza was met een zoete saus ... en hij was maar $2 duurder dus ...... jammie. Maar toen de pizza kwam moesten we hard lachen......op de foto van het menu zag hij er echt niet zo groot uit :-)

Afstand: bijna 2 feet = 60 cm !!!!
Tijd: 18:30 uur
Waar: Pizza Hut
Rest: doggybag

21 september 2010

2010-09-21T21:16:00.028-04:00

Helaas konden we vandaag ons hoogte record van Pikes Peak (14.110 feet = 4.301 m) van 2 jaar geleden niet verbreken. Toen we bij ingang van Mount Evans aankwamen bleek de top (14.264 feet = 4.348 m) afgesloten te zijn, we konden niet verder dan Summit Lake. Helaas ligt dit maar op 12.830 feet = 3.911 m. Wel konden we gebruik maken van onze jaarpas voor de nationale parken, dat scheelde 5$.
Wat er leuk was, is dat we tijdens de afdaling verschillende dieren gezien hebben, die daar op de berg leven,bighorn sheep, marmot en een red.
Hierna hebben we het wat lagerop gezocht en zijn naar het Colorade Railroad Museum geweest.

En we zijn daar ook nog Thomas de trein tegen gekomen.

Afstand: 134 miles (215 km)
Temperatuur: max. 25 graden
Hotel: Comfort Inn, Louisville (CO)

20 september 2010

2010-09-20T22:08:00.014-04:00

Ontbijt tot 9:00 uur...dus vroeg op :-) Na het ontbijt douchen en op weg naar The Forney Transportation Museum (museum over transport) en het Downtown Aquarium - Denver (aquarium).

Het transportation museum, zoals de naam al doet vermoeden, laat verschillende manieren van transport zien. Van fiets tot trein en natuurlijk de auto.

Omdat we vrij snel klaar waren bij het museum zijn we nog wat extra's gaan doen. De Candy Factory Tour bij Hammond's. Deze fabriek maakt al sinds 1920 allerlei snoep. Dit voornamelijk met de hand. Het is erg leuk en interessant om te zien hoe ze dat doen, tja en dat je na de tour snoep krijgt en kunt kopen is een bijkomend voordeel :-)
Op naar het aquarium, maar eerst even lunch bij Taco Bell. Het was een erg mooi aquarium met, je raad het al, een heleboel vissen en natuurlijk 4 tijgers :-) Waarvan we er maar 3 hebben gezien. Erg leuk, maar je verwacht toch geen tijgers in een aquarium.

Afstand: 45 miles (72 km)
Temperatuur: max. 30 graden
Hotel: Super 8, Lakewood (CO)

19 september 2010

2010-09-19T22:14:00.008-04:00

Voordat we op pad zijn gegaan, hebben we eerst lekker bij IHOP (International House Of Pancakes) ontbeten. Mireille had de Nutella crêpes (met chocopasta, banaan en aarbeiensaus) en Charles heeft de Spinach-mushrooms omelet (spinazie en champignons).

Daarna zijn we naar de "Cheyenne Mountain Zoo" geweest, welke tegen de Cheyenne berg aan ligt. Als eerste zijn we met de stoeltjeslift over de Zoo heen gegaan en hebben we van het uitzicht over Colorado Springs kunnen genieten.

Daarna zijn we alle dieren gaan bekijken. Hieronder een kleine impressie.

Afstand: 95 miles (153 km)

Temperatuur: max. 30 graden

Hotel: Super 8, Lakewood (CO)

18 september 2010

2010-09-18T23:57:00.008-04:00

Vandaag zijn we vanuit Canon City naar Colorado Springs gereden. Daar zijn we als eerste naar de “Cave of the Winds” geweest.
We hebben in dit grottenstelsel een rondleiding gehad van ongeveer 1 uur.

Daarna zijn we in het centrum nog naar een aantal Antique Malls geweest.

Afstand: 97 miles (= 156 km)
Temperatuur: 29 graden

Hotel: Super 8, Colorado Springs (CO)

17 september 2010

2010-09-18T22:57:00.014-04:00

Vandaag vervolgen wij onze rit door de Rocky Moutains naar Canon City. Bij deze plaats bevindt zicht het “Royal Gorge Bridge en Park”. Vanochtend had ik (Mireille) zich een beetje verkeken op de temperatuur buiten. Ik lekker mijn 3-kwartbroek en t-shirt aan. Was het om 9 uur ’s ochtends pas 11 graden….. brrrrr.

Maar eerst passeren we nog de Monarch Pass. Deze bevindt zich op 11.312 feet (3.448 meter) hoogte. En tevens bevindt zich hier ook het Continental Divide. Dit is de scheidingslijn, die van noord naar zuid Amerika loopt, waarbij het water aan de ene kant naar de Atlantische Oceaan stroomt en aan de andere kant naar de Grote Oceaan.Het middelpunt van het park is de Royal Gorge Bridge. Deze hangbrug, welke bekend staat als de hoogste hangbrug ter wereld, bevindt zich boven de kloof waar de Arkansas River doorheen loopt. Het brugdek bevindt ligt op circa 320 meter boven de rivier. De brug is gebouwd in 1929.Verder is er een Aerial Tram (kabeltram). Deze kalbeltram hangt 335 meter boven de kloof en is ’s werelds langste enkele kabel kabeltram.
En dat is nog niet alles qua ’s werelds hoogste of langste. Want in het park was ook nog een Incline Railway (tandradspoorweg), welke de steilste ter wereld is. Zouden ze dit tijdens de bouw in 1931 al bedacht hebben voor de toeristen of is dit gewoon toeval?Er waren verder nog wat andere dingen in het park te zien. Waaronder een wildlife parkje, waar ze edelherten en (witte) bizons hadden. Een westerndorpje en een klok die op water werkt.

Afstand: 129 miles (= 207 km)

Temperatuur: min. 11 graden / max. 32 graden
Hotel: Holiday Inn Express, Canon City (CO)

16 september 2010

2010-09-17T22:17:00.015-04:00

Vandaag is het een dagje rijden door de prachtige natuur van de Rocky Mountains in Colarado. We starten in Cortez en eindigen in Gunnison. Onderweg kwamen langs Telluride, een wintersport plaatsje. We kwamen aan in Mountain Village (1987, 9545 ft.) waar we de auto in een parkeergarage gezet hebben en via een gratis kabelbaan naar het centrum gegaan zijn. Dit is echt een wintersport plaatsje voor de beter gesitueerde onder ons.
Van daaruit kon je met eenzelfde kabelbaan via een tussenstation St. Sophia ( 10.535 ft.) naar het plaatsje Telluride (1878, 8750 ft.).
Daar wat rond gelopen en onze lunch genuttigd, waarbij je meteen met gekleurde waskrijtjes je spontaan opkomende creativiteit kwijt kon op de tafel.
Via dezelfde weg weer terug naar de auto en ons einddoel Gunnison.

Afstand: 213 miles (342 km)
Temperatuur: max. 27 graden
Hotel: Super 8, Gunnison (CO)

15 september 2010

2010-09-15T23:29:00.043-04:00

Vandaag staat het park Mesa Verde op het programma. Mesa Verde is het enige Nationale Park in Amerika waar het niet gaat om de natuur, maar om de geschiedenis van de vroegere bewoners. Ongeveer vijftienhonderd tot dertienhonderd jaar geleden vestigde een groep Indianen zich op een dichtbegroeide hoogvlakte in het zuidwesten van de staat Colorado. De naam van dit gebied, Mesa Verde, betekent 'groene tafel'. In het zuiden van dit gebied liggen veel ravijnen, waar de Indianen op beschutte plekken rotswoningen hebben gebouwd. Omstreeks het einde van de 13e eeuw lieten ze hun nederzettingen om nog onopgehelderde redenen in de steek, waarbij ze veel van hun persoonlijke bezittingen achterlieten.

Voordat we vertrekken, nuttigen we eerst nog ons ontbijtje op het terras buiten, waar we kunnen genieten van een schitterend uitzicht.
Het park ligt dicht bij de stad Cortez, maar na de ingang moet je toch nog een flink stuk door de bergen rijden om bij de daadwerkelijke bijzienswaardigheden te komen. Bij het visitor center kaartjes gekocht voor twee tours met ranger begeleiding naar Balcony House en Cliff Palace. Natuurlijk ook weer een stempel gehaald met de datum en de naam van het park. Tussen de twee tours door hebben we nog een lekkere lunch gegeten op 2134m hoogte.

Bij Balcony House kwam flink wat klim, klauter, kruip en sluipwerk kijken.

Gelukkig was dat bij Cliff Palace iets minder.

Afstand: 85 miles (137 km)
Temperatuur: max. 27 graden
Hotel: Baymont Inn, Cortez (CO)

14 september 2010

2010-09-15T23:29:00.040-04:00

Deze ochtend op tijd vertrokken uit ons motel, omdat we bij Page de Upper Antilope Canyon willen bezoeken. De Upper en Lower Antilope Canyons zijn beide een “slot canyon”. Een slot canyon is een kloof met hoge verticale wanden, die erg dicht bij elkaar staan. De meeste slot canyons zijn gevormd in droge gebieden, waar incidenteel heftige overstromingen plaatsvinden. Tijdens dergelijk natuurgeweld schuurt het water met steen en ander puin door de zachtere rotslagen heen, waardoor de smalle kloven ontstaan. Beide kloven bevinden zich op het grondgebied van de Navajo indianen en kunnen alleen d.m.v. een gids bezocht worden.Bij aankomst moeten we eerst een toegangsprijs aan de beheerders van de kloof betalen, de Navajo indianen. Vervolgens hebben we bij een ander huisje de tour geboekt, welke om 10.00 uur zal vertrekken. Om bij de kloof te komen, rijden we op de achterzijde van een jeep eerst 3 miles (ong. 5 kilometer) over een zandvlakte heen. Lekker hopsen en bobsen. Als we eenmaal bij de smalle opening van de kloof aankomen, is er nog niets bijzonders te zien.
Totdat we de kloof binnenlopen. Aan beide zijden glooiende rode zandstenen wanden, die door het licht er prachtig uitzien. De Upper Canyon is ongeveer 90 meter lang en 40 meter diep. Soms is de kloof niet meer dan 1 meter breed. Onze gids helpt iedereen met het instellen van de fotocamera, zodat iedereen het beste en mooiste resultaat eruit kan halen. Verder weet ze veel te vertellen over de kloof en geeft ze ook fotografie tips. Als we aan het einde van de kloof zijn, mogen we in eigen tempo teruglopen. Zo kan iedereen nog wat extra foto’s maken. Na ongeveer een uur in de kloof te zijn geweest gaan we weer terug naar de parkeerplaats.

Eigenlijk is het middaguur de beste tijd om de kloof te bezoeken. Doordat de zon dan recht boven de kloof staat, krijgen de wanden een nog warmere rodere kleur en zijn er ook diverse lichtstralen te zien. We hebben geluk, bijna terug bij de ingang is de eerste lichtstraal al te zien, maar gelijk ook heel veel andere bezoekers van de tours die juist nu de kloof bezoeken, inclusief een grote groep fotografen...wat een drukte. Wij blij dat we niet rond dit tijdstip aan de tour begonnen zijn.

De bedoeling is nu om richting Colorado te rijden, richting de Mesa Verde, welke we morgen willen bezoeken. Onderweg zie ik op de kaart dat langs de route die we nu moeten rijden Monument Valley Navajo Tribal Park op een steenworp afstand ligt (ong. 20 mijl). En omdat we toch lekker “vroeg” zijn, besluiten we ook daar een bezoek aan te brengen. Monument Valley is eigenlijk niets meer dan een woestijnlandschap met daarin allemaal grote rode rotsen. Bij het visitor center zijn de rode rosten al heel goed te zien en maken we daar al gelijk een heel aantal foto’s. Vanaf het visitor center kun je een 17 miles lange route rijden in de vallei. Echter, na ongeveer 1 mile geven wij de pijp al aan Maarten. Een aantal jaar geleden hebben we deze route al eens gereden en toen was de weg al niet al te best (onverhard en zeer hobbelig). Maar nu was het helemaal gortig, diepe gaten en uitstekende stukken steen. Dat rijdt niet prettig (niet comfortabel en nog eens extra goed oppassen). We vinden het wel best en besluiten weer terug naar boven te gaan. Op afstand genieten vinden wij ook wel prima.

Dus besluiten we maar weer terug te rijden naar onze oorspronkelijke route. Onderweg nog even een bezoekje gebracht aan de Four Corners, het enige vierstatenpunt van de VS. Hier komen Utah, New Mexico, Colorado en Arizona te samen. En ook een goede Navajo doet er natuurlijk alles aan om hier nog iets aan te kunnen verdienen. Namelijk het bouwen van een monument. Maar ja, als echte toerist moet je natuurlijk wel alles gezien hebben, dus ook hiervoor betalen we maar de gevraagde 6 dollar en vereeuwigen wij dit moment natuurlijk.

Daarna rijden we het laatste stuk naar Cortez. Deze plaats ligt 9 mijl van de Mesa Verde vandaan. Dus dat is morgenochtend lekker makkelijk.

Afstand: 387 miles (587 km)
Temperatuur: max. 32 graden
Hotel: Baymont Inn, Cortez (CO)

13 september 2010

2010-09-13T23:13:00.033-04:00

We hoopten vanmorgen wat uit te kunnen slapen....maar helaas. We keken op de wekker en het was 5 voor 6 ...vroeg, maar ja ik (Charles) was klaar wakker, dus maar gaan douchen. Na het douchen vroeg ik me af of we een tijdgrens over gegaan waren en keer op de tv......wat..... 5 uur !!!!!! Geen tijdgrens maar de wekker liep om nog onverklaarbare reden ruim 1,5 uur voor....dus een vroegertje :-)

Vandaag naar de Grand Canyon, maar eerst bij de supermarkt lunch gekocht (broodjes, ei/aardappel salade en honing kalkoen vlees).

Bij de ingang van de Grand Canyon een jaarpas voor alle parken gekocht en toen doorgereden naar het 'Visitor Center'. Even stempeltjes (parknaam en datum) gehaald en op naar de uitzichtpunten.

Als 1e naar de uitkijk 'Mather Point' daarna door naar 'Hermits Rest Transfer'. Daar kun je niet verder met de auto, dus geparkeerd en maar meteen onze lunch genuttigd op het stoeprandje in de schaduw.

Met de bus naar 'Powell Point' en lopen naar 'Hopi Point'. Hup weer met de bus naar 'Pima Point' en uiteindelijk met de bus naar 'Hermits Rest'. Daar aangevallen door een 'squirrel', beet zomaar een hap uit mijn schoen!!! Met de bus weer terug naar de auto.Onderweg naar de oostelijke uitgang riep Mireille ineens STOP....!! Vlak langs de de weg lagen er herten te luieren. De vrouwtjes lagen in 2 groepen met daartussen een mannetje met een enorm groot gewei.

Via 'Desert View'

zijn we toen naar Cameron reden waar we vandaag blijven slapen.

Afstand: 125 miles (200 km)
Temperatuur: max. 28 graden
Hotel: Cameron Trading Post motel, Cameron (AZ)

12 september 2010

2010-09-12T22:20:00.011-04:00

Vanochtend hebben we lekker kunnen uitslapen t.o.v. gisterenochtend. We waren rond half 6 wakker. En zijn rond half 9 op pad gegaan, we hebben voor vandaag een lange autorit voor de boeg. De rit gaat van Pomona (bij Los Angelos) naar Williams Arizona. Morgen staat namelijk de Grand Canyon op het programma. Onderweg niet veel bijzonders te zien, vooral veel zand en droogte.

Het laatste gedeelte van de rit hebben we tussen Kingman en Seligman een gedeelte van de oude Route 66 gereden. Dit is één van de weinige stukken originele route in het westen van de VS. Helaas was het niet wat we ervan verwachten. Het plaatsjes aan het oostelijke gedeelte van Route 66 zijn veelal gerestaureerd, zodat je jezelf echt een beetje terug in de tijd waant. Aan deze kant is het veelal verlaten en oud.

Na een lange rit komen we eindelijk in Williams aan, waar we na het inchecken bij Denny's zijn gaan eten.

Afstand: 433 miles (676 km)
Temperatuur: max. 4o graden
Hotel: Comfort Inn, Williams (AZ)

11 september 2010

2010-09-12T09:39:00.013-04:00

Nadat we gisteren vroeg in slaap zijn gevallen, zijn we deze ochtend ook weer vroeg wakker. Ik was pas om 04.30 uur wakker :-) Charles heeft lekker kunnen uitslapen tot 06.00 uur. Nadat we in het hotel hebben ontbeten, zijn we eerst boodschappen wezen doen. We hebben o.a. een coolbox en een koffiezetapparaatje gekocht. De Amerikaanse dompelaar (met 110 volt) is vorig jaar aan het einde van de vakantie stuk gegaan. Dus hadden we dit keer een Nederlandse meegenomen, met een verloopstekkertje. Maar omdat deze voor 220 volt bestemd is, kookte het water na 20 minuten nog niet. Dus hebben we voor 15 dollar een klein koffiezetapparaatje gekocht, waar we nu het water in kunnen opwarmen.

’s Middags zijn we naar de LA County Fair geweest. Dit is een jaarlijks terugkerende “kermis”. Deze fair is de grootste van de VS. En dat hebben we gemerkt. Nog nooit zoveel mensen bijeen gezien en we hebben heel wat (kilo)meters afgelegd. Goed begin van de vakantie, gelijk aan het werk met die benen.
Naast dat het een hele grote kermis was, waren er ook nog allerlei andere dingen te zien en te doen. Eigenlijk te veel om op te noemen, daarom hieronder een kleine impressie van wat we hebben gezien. Er stonden o.a. een heel aantal oude locomotieven en treinstellen.

Daarnaast was er ook een echt pig race (biggenrace). Nou ja, veel geracet werd er niet. Het was meer een klap en meezingfestijn. Waarbij wij natuurlijk het luidst zaten mee te zingen en klappen…… Oja, en zo nu en dan gingen er 4 biggen racen, waarbij wij natuurlijk het hardst zaten te juichen voor onze “blauwe big”. Helaas mocht dit niet baten, de blauwe biggen hadden het vandaag niet echt in zich, niet 1 keer gewonnen. Misschien toch niet hard genoeg gejuicht.

Ook was er een echte rodeo.

We zijn bij de tentoonstelling “Our Body: The Universe Within” geweest. Deze tentoonstelling laat de gehele menselijk anatomie zien. Hiervoor zijn echte mensen gebruikt, die op een speciale manier geprepareerd zijn. Foto’s mochten er niet gemaakt worden. Maar op deze website kun je een impressie krijgen van wat er allemaal te zien was.

http://www.ourbodytheuniversewithin.com/

En dan vergeten we natuurlijk bijna nog het allerbelangrijkste. Want op de hele fair kon je ook nog eten, eten, eten, drinken, drinken, drinken. En je hoeft niet bang te zijn dat je de eettentjes niet kunt vinden, daar hebben ze wel voor gezorgd.

Afstand: 16 miles (26 km)
Hotel: Comfort Inn, Pomona CA

10 september 2010

2010-09-11T10:29:00.017-04:00

Hoera, het is eindelijk zover, de vakantie is begonnen. We vlogen dit keer met een Boeing 747 van KLM. Wat een joekel he ?! Aan board hadden we allemaal een eigen "personal mediasysteem". Met daarop de vrije keuze uit heel veel films, tv-series, spelletjes en muziek. Dat was natuurlijk het einde, lekker zelf beslissen wat je gaat kijken.
Dit jaar vrij snel door de doaune heen. De koffers duurde helaas wat langer. Bij de autoverhuur stond een flinke rij, maar gelukkig kwamen daar al snel wat medewerkers erbij. Dus dat viel uiteindelijk ook weer mee.

Ook dit jaar weer een Chevrolet Impala, dit keer is hij antraciet. Het hotel voor de komende 2 nachten hadden we in Nederland al gereserveerd. Ondanks dat het pas 14.00 uur was, hadden we de gehele 50 miles files. Gelukkig konden we gebruik maken van de "carpool" baan, waar je gebruik van mag maken als je met 2 of meer mensen in de auto zit. In het hotel alle bagage uitgezocht en daarna bij Hometown buffet wezen eten.

Uiteindelijk lagen we al vroeg te slapen, rond 9 uur lagen we al languit. Maar ja, dat mag ook wel, voor ons was het namelijk al 06.00 uur 's ochtends (Nederlandse tijd), waardoor we al 24 uur op waren.

Afstand: 60 miles (97 km)
Hotel: Comfort Inn, Pomona CA

19 september

2009-09-21T08:21:00.003-04:00

De reis terug is goed verlopen en we zijn weer thuis.
Uiteindelijk hebben we gedurende die 4 weken in totaal 3150 miles (= 5069 km) gereden.

18 september

2009-09-18T12:31:00.003-04:00

Het is zover, vandaag moeten we weer terug naar huis.
Alles is ingepakt en staat klaar. Gelukkig mogen we langer in het hotel blijven, want onze vlucht vertrekt pas om 17.35 uur. We gaan straks eerst nog lunchen en dan op weg richting het vliegveld om onze auto in te leveren. Dan is het weer gedaan met Charles zijn tijdelijke liefde en zal hij het thuis weer met dat kleine karretje moeten doen. Daarna zal de shuttle van Alamo ons naar het vliegveld brengen. De vlucht naar Parijs zal ongeveer 8,5 uur duren, waar we 1,5 uur moeten wachten op onze vlucht naar Amsterdam. Uiteindelijk zullen we morgenochtend om 11.00 uur aankomen op Schiphol.

17 september

2009-09-17T20:57:00.004-04:00

Vandaag de laatste dag voordat we weer terug naar huis gaan.
We willen op de laatste dag nog iets leuks doen, dus gaan de naar de Miami Metro Zoo.
Alle verblijven van de dieren liggen langs 1 wandelpad, welke in totaal 5 kilometer lang is. Op zich niet zo'n probleem. Echter het was vandaag zo'n 35 graden en het pad is veelal niet voorzien van schaduw.... pfff. Gelukkig staan bij de meeste dieren wel een bankje met parasol. Dan kunnen we weer even bijkomen. Vinden jullie deze panter ook niet veel op iemand lijken???

16 september

2009-09-16T22:40:00.007-04:00

We hebben voor vandaag een lange rit voor de boeg. Namelijk van Orlando naar Miami.
Daarom eerst lekker uitslapen en daarna lekker ontbijten bij IHOP.

Jammie !!!

15 september

2009-09-15T22:30:00.019-04:00

We hebben besloten om nog een dagje in Orlando te blijven en nog een keertje naar Seaworld te gaan.

Vandaag hebben we ook de dolfijnen gevoerd.

En Mireille is in de nieuwe achtbaan Manta geweest. In deze achtbaan zit je niet in een stoel op de rail, maar hang je in een stoel eronder.

De dieren gaan ons nooit vervelen.
En ook de Orka show niet.

14 september

2009-09-15T22:30:00.018-04:00

Vandaag naar een heel ander pretpark...Universal Studios Florida.
De rode draad van Universal Orlando is film en alles wat daarmee te maken heeft. Alle rides en shows zijn gebaseerd op films die komen uit de filmstudios van Universal zelf. Gelukkig viel de wachttijd bij de diverse rides en shows mee. Bij Men in Black, waar we 5 keer in geweest zijn, was de wachttijd in de single line (je bent dan stoelopvulling voor lege plekken) zelfs nog geen 1 minuut.... Helaas was de nieuwe achtbaan Hollywood Rip Ride Rockit bijna de gehele dag defect. Op het eind van de dag leek hij het te doen, maar helaas moest Mireille na een uur wachten teleurgesteld de attractie verlaten :-(

En wie kwam Mireille daar tegen...

13 september

2009-09-15T22:29:00.010-04:00

Vanmorgen mooi weer dus op naar Seaworld. Helaas bleef het niet de hele dag droog, vooral in de middag wat regen gehad, maar al met al viel het wel mee. Natuurlijk naar de Orka show geweest, wel drie keer.

Verder natuurlijk ook de dolfijnen gezien en nog veel meer dieren zoals haaien, zeeleeuwen, pijlstaartroggen, pinguïns etc. etc.

12 september

2009-09-12T22:34:00.009-04:00

Vandaag zouden we eigenlijk naar Sea World gaan. Maar de dag begon met een hele grijze lucht en regen. Omdat in Sea World bijna alle attracties buiten zijn, hebben we maar besloten dit een dagje uit te stellen. Daarvoor in de plaats zijn we gaan rondrijden en shoppen.

11 september

2009-09-12T21:46:00.006-04:00

Vandaag zijn we naar Epcot geweest, één van de vier Disney parken in Orlando. Epcot is het leerzaamste Disneyworld park.
Het park bestaat uit 2 delen, Future World en World Showcase. Attracties binnen Future World hebben alles te maken met techniek, aarde, ruimte, communicatie en uitvindingen. World Showcase ligt om een groot meer, met paviljoenen van 11 verschillende landen, met attracties, winkels en restaurants uit het betreffende land. Zelfse de medewerkers komen uit het betreffende land. Je vindt hier o.a. paviljoenen uit Mexico, Noorwegen, Japan, Engeland en Italië. De avond werd om 21.00 afgesloten met een groot water, licht en vuurwerkshow boven het meer.

10 september

2009-09-12T21:01:00.009-04:00

Vandaag zijn we naar Silver Springs Nature’s Theme Park geweest. Dit natuurpark is gebouwd aan de Silver River, waar zich vele bronnen in de rivier bevinden. Het water wat uit de bronnen komt, is 99,8% zuiver. Er waren 3 verschillende boottochten (in glasbodem boten) maken op de rivier. Onderweg kun je o.a. de bronnen zien, die lichtblauwe plekken in het water vormen.

Verder zie je o.a. vele vogels, schildpadden en ook alligatoren. Het blijkt dat er in het park velen films zijn opgenomen. In de jaren ’30 en ’40 zijn er 6 Tarzan films opgenomen met Johnny Weissmuller en de James Bond film ‘Never say never again’. En nog een heleboel andere films en tv series, die voor ons onbekend zijn.We zijn ook met een jeep safari mee geweest. We hebben niet in de jeep gezeten, maar in een aanhangwagen voor ong. 15 personen, die achter de jeep hing. Tijdens de rit was het werkelijk hotsen en klotsen. Onderweg hebben we een aantal dieren gezien, die door het park langs de route geplaatst waren. De enige wilde dieren die we hebben gezien, waren apen. Jaja, de apen waren wild en hoorde niet bij het park. Al sinds de eind jaren 1900 zijn er glasbodem tours op de rivier. In de jaren ’30 wilde de toenmalige eigenaar iets extra’s aan de tour toevoegen. Hij plaatste daarvoor ongeveer 30 resusapen/makaken op een eiland in de rivier. Wat hij zich niet realiseerden, was dat deze makaken goede zwemmers zijn en dus binnen de kortste keren ontsnapt waren. Inmiddels zijn er zo’n 2.600 wilde makaken, die zich over heel midden Florida bevinden.Verder hadden ze nog (in gevangenschap) vele soorten krokodillen en alligatoren, die ze ook gevoerd hebben.

Verder waren er o.a. ook beren (waaronder de kodiakbeer, de grootste beer ter wereld) en giraffen, die je wafeltjes kon voeren.

9 september

2009-09-10T22:43:00.003-04:00

Vandaag hebben we voor het grootste deel van de dag gereden. We wilden graag in 1x doorrijden naar Silver Springs in Florida. Dus we hebben heel wat asfalt en beton gezien.
En ondanks de “afterbite” stift die ik gekocht heb tegen de jeuk van al die muggenbeten.….. werd ik de hele dag gek van de jeuk.

8 september

2009-09-10T22:22:00.004-04:00

Vandaag zijn we naar de Atlanta Zoo geweest. Een aantal hoogtepunten zie je hieronder.

Oja, ook de muggen hebben weer een goede dag gehad. Ik (Mireille) heb zo ongeveer 13 muggenbeten opgelopen, de meeste op mijn benen. Was ik eindelijk van de ongeveer 20 muggenbeten van de Everglades af, jeukt het weer allemaal.

Toen we 's avonds terugreden van het restaurant naar ons motel zagen we onderweg op de parkeerplaats van een aantal winkels een heel aantal politieauto's, politiemotoren en zelfs 2 helikopters staan. Daarnaast stonden er een hoop standjes, werd er muziek gedraaid en liepen er een hoop mensen rond. We waren toch wel nieuwsgierig wat hier georganiseerd werd. Het bleek een soort informatie bijeenkomst te zijn van alle hulpdiensten uit de regio (politie, sheriff, brandweer, ziekenwagen).

7 september

2009-09-10T21:49:00.008-04:00

Vandaag zijn we naar Pemberton Place in het centrum van Atlanta geweest. In dit park ligt zowel het nieuwe World of Coca-Cola museum als het Georgia Aquarium.
Als eerste gaan we naar de World of Coca-Cola. De naam zegt het al, dit is hét Coca-Cola museum.
Als je binnenkomt krijg je eerst een kort informatief verhaaltje, gevolgd door een introductiefilmpje. In dit geval de “documentaire” over de Happiness Factory (van de commercial waarbij je ziet wat er gebeurd als je een Coca-Cola in een automaat koopt).
Daarna kom je in de grote hal van het museum, waar er 2 verdiepingen zijn. Op de benedenverdieping zijn we eerst naar “Milestones of Refreshment” geweest, het echte museum gedeelte. Hier heel veel informatie over het ontstaan van Coca-Cola, veel filmpjes, reclamematerialen, automaten, posters en nog veel meer. De ouderdom van dit alles loopt van 1886 (jaar van ontstaan van Coca-Cola) tot heden. Gezien de ouderdom van vele stukken, staat hier echt voor kapitalen aan verzamelaarobjecten.
En tussen al deze objecten staat ook iets uit Nederland, namelijk een straatvoetbalset, die enkele jaren geleden bij aankoop van wat flessen Coca-Cola aangeschaft kon worden.
Daarna gaan we kijken bij Bottle Works. Hier staat een complete werkende bottelarij, die flesjes Coca-Cola dagelijks een hoeveelheid flesjes vult, die uiteindelijk aan het museumpubliek worden uitgedeeld. Soms maken op een dag meer flesjes dan dat het museum nodig heeft. Deze flesjes worden uiteindelijk weer leeggemaakt in het de bottelarij weer opnieuw gevuld. Helaas was het maken van foto’s hier heel lastig, vanwege alle schittering in de ruiten.
Voordat we naar de 2e verdieping van het museum gaan, zijn we eerst nog even op de foto geweest met de Polar Bear.
Op de 2e verdieping zijn we eerst naar het 4D theater geweest, waar ze “In search of the Secret Formula” draaiden, een film van ongeveer 15 minuten. Daarna zijn we naar “Pop Culture” gegaan. Hier hangen allerlei kunstwerken van kunstenaars die als onderwerp Coca-Cola hebben gebruikt.
En toen naar “Taste it”….. drinken, drinken en nog eens drinken. Hier kun je zo’n 50 verschillende Coca-Cola producten van over de hele wereld proeven. Dus niet alleen alle verschillende Coca-Cola smaken, maar ook allerlei andere producten die ze maken. En daar zitten hele lekkere drankjes bij, maar ook hele smerige.

Uiteindelijk krijg je bij de uitgang van het museum een gratis flesje Coca-Cola, die diezelfde dag nog is gevuld in Bottle Works.

En daarna…… SHOPPEN !!!!!!!!!!!!
Na ongeveer 4 uur staan we weer buiten het museum. En dan hebben we het Georgia Aquarium nog te gaan. Gelukkig is het vandaag Labour Day, waardoor het aquarium tot 20.00 uur open is. We hebben daarom gelukkig tijd genoeg om hier ook rustig overal te kijken.
Dit aquarium is het grootste aquarium ter wereld. En er is echt heel veel te zien. Ze hebben er niet alleen 1000-den vissen, maar ook o.a. rivierotters, zeeotters, schildpadden, witte beluga walvissen en japanse reuzenkrabben (met een doorsnee van poot tot poot van ongeveer 4 meter).Het mooiste hier is toch wel de enorme aquarium met daarin 1000-den vissen (die veelal in scholen zwemmen), walvishaaien, hamerhaaien, Itajara’s (enorme zeebaars), zaagvissen, roggen en reuzenmanta’s (een rog van zo’n 7 meter breed). Je kunt aan verschillende kanten door ramen het aquarium inkijk, door een 30 meter lange onderwatertunnel door het aquarium heenlopen en via een groot kijkvenster van 7 meter hoog bij 19 meter breed.

Hieperdepiep !!!!!

2009-09-07T09:08:00.009-04:00

Er is er een jarig hoera hoera !!!

Lieve Romy,

Van Harte Gefeliciteerd met je 5e verjaardag.

Kusjes en knuffels van Oom Charles en Tante Mireille

6 september

2009-09-07T09:01:00.004-04:00

Vandaag hebben we niet zoveel gedaan. ' Ochtends nog zitten chatten met Renee. Wat is dat internet tocht handig. Vlak voor uitchecktijd (11.00 uur) hebben we het motel verlaten om bij Denny's te gaan ontbijten. Daarna zijn we doorgereden richting Atlanta. Tussendoor nog een indoor vlooienmarkt bezocht en 3 antiek winkeltje. Daarna lekker vroeg naar ons hotel. We waren daar al om 15.30 uur. Om de tijd te vullen tot het eten hebben lekker zitten internetten, tv kijken en de was gedaan. Tja, dat moet toch ook zo nu en dan gebeuren. 's Avonds wezen eten bij het Golden Coral buffet. Het was er enorm druk, zo op een zondagavond. We moesten ongeveer 15 minuten in de rij staan voor de kassa. Nou..... dat zegt toch heel veel. Charles die ergens voor in de rij wil staan..... alhoewel, als het om eten gaat !!